عيد ملت مستضعف روزی است که مستکبرين دفن شوند. عيد ملت ما روزی است که ريشه های فساد از بين بروند و می روند. عيد سعيد و مبارک در حقيقت آن روزی است که با بيداری مسلمين و تعهد علمای اسلام تمام مسلمانان جهان از سلطه ستمکاران و جهانخواران بيرون آیند، و این مقصد بزرگ زمانی میسر است که ابعاد مختلفه احکام اسلام را بتوانند به ملت های زیر ستم ارائه دهند. مادامی که مسلمين، درحال تفرق و تشتت، درحالی که همه چيزشان پيوسته به غير است، هيچ روزی برای آن ها مبارک نيست . مبارک روزی است که دست اجانب از ممالک اسلامي کوتاه شود و مسلمين روی پای خودشان بایستند و امور مملکتشان را خودشان به دست بياورند. عيد واقعي آن است که انسان رضای خدا را به دست بياورد، درون خود را اصلاح کند. در اعياد که اسلام به ما عنايت فرموده است، در همه آن، آنچه انسان ملاحظه میکند همه اش مسئله و درخواست و ذکر و دعاست، نماز است، روزه است، ذکر است، دعاست. از آداب امروز دعا کردن و نماز خواندن است. و اين به ما می فهماند که هر ملتی بخواهد به راه راست برود و بخواهد استقلال خودش را، آزادی خودش را بخواهد حفظ کند، باید در عيدش و غير عيدش تذکر داشته باشد و ذکر خدا بکند، برای خدا باشد، حتی در عيدش دستور روزه است ، دستور استحبابی، روزه ای که بايد انسان منقطع بشود از شهوات خودش، و متوجه خدای تبارک و تعالی شود.